Vakantie Italië: Toscane en Rome - Elke Dag Vakantie.nl

 

Florence, Pisa en Rome zijn imponerende klassiekers

Wie: Redacteur Sander Lindenburg van deze site samen met zijn vrouw, drie kinderen en twee van hun vriendinnen.

Wat: Zomervakantie 2007 in Italië met campings in Zwitserland en Italië (Toscane en bij Rome). Ooit eerder een bezoek gebracht aan Venetië, maar nu voor het eerst naar Rome.

Onderop: Oordeel over drie campings (+/-)

Gestaag valt de regen neer als we de caravan om even voor zessen ‘s morgens achter de auto koppelen. “Prima weer om op vakantie te gaan en dit land te verlaten”, denken we dan nog. Een dag later is dat licht euforische gevoel verdwenen. Ook de hele rit door Duitsland valt de regen met bakken uit de hemel. Om de twee uur pauze houden met een auto vol met zeven personen wordt gewoon een opgave. Allemaal een kop koffie in een toch al volgepropte caravan is geen optie. Dan maar stoppen bij een Raststtätte. Eenmaal aangekomen op de camping TCS Seeland in Sempach Stadt in Zwitserland (na 800 km rijden) krijgen we de volgende schrik te verwerken: Een camping die een beoordeling 8 krijgt van de ANWB en het keurmerk van de Nederlandse bond blijkt wel érg vol te staan. Bij de reservering (caravan met twee kleine tentjes) hadden ze ons twee plekken gegeven, nu is duidelijk waarom. We hebben ze ook echt nodig om alles op kwijt te raken.
Het sanitair is echter uitstekend (lekker warm water, schoon) en er ligt een mooi meer bij. De zonsondergang over het meer (met glas wijn of bier in de hand op een loungebank bij het restaurant) is fantastisch. Na nog een hele nacht regen op ons (tent/caravan)dak klaart het gelukkig op. Echt warm wordt het niet, maar met droog zijn we al heel gelukkig.

Kapelbrug Luzern, 2007, copyright Solo Media Zwolle, The Netherlands, postmaster@solomedia.com

* De Kapelbrug in Luzern (copyright Solo Media)

Hoewel we de eerste dag niks zouden ondernemen (de stop in Zwitserland is ook alleen bedoeld om te onthaasten en om in vakantiestemming te komen) gaan we toch naar Luzern. Vlak voor de vakantie hadden we op tv nog een programma gezien over de bekende Kapelbrug die ze hier hebben (de oudste overdekte brug ter wereld). Hele hordes toeristen (Japanners en Israëliërs) blijkt dit monument te trekken.
De derde dag gingen we naar het stadsstaatje Liechtenstein. Om de rit iets leuker te maken werd een toeristische route gepland, die vanaf Altdorf (Waar een monument staat voor Wilhelm Tell) leidt over de Klausenpass op 1948 meter hoogte met uitzicht op de besneeuwde Scherhorn. Onderweg hebben we een picknick gehouden. Het was daardoor al met al nogal een tocht naar Liechtenstein. Door de bergen schiet je namelijk nooit op. Wel mooie uitzichten. Zwitserland is een aangenaam en opgeruimd land. Weinig ruïnes te zien bijvoorbeeld; heel anders dan in Frankrijk!

Liechtenstein zelf stelt overigens niet veel voor. Het is niet eens de grootste qua oppervlak in vergelijking met de andere vijf stadsstaatjes in Europa (Andorra, Malta, San Marino, Monaco, Vaticaanstad). Het telt elf gemeenten en daar tussen is nogal wat ruimte. Qua oppervlak  beslaat het 160 vierkante kilometer en telt het zo'n 34.000 inwoners. Omdat het een belastingparadijs is schijnt het wel het op vijf na rijkste land ter wereld te zijn. De receptioniste van de Zwitserse camping waar we stonden keek me met een leeg blik aan toen ik vroeg wat er te doen is in Liechtenstein. Ondanks dat ze er slechts een uur rijden van vandaan woont was ze er nog nooit geweest. “Ze hebben een kasteel in Vaduz, de hoofdstad”, was het enige dat ze wist. Eenmaal daar bleek het kasteel in de steigers en niet toegankelijk voor publiek. Al met al een nogal vergeefse tocht. In Andorra konden we tenminste nog goedkoper cd’s kopen en in Monaco waren we in het vorstelijk paleis geweest en in de Japanse tuinen.

Dan naar Italië. De door ons gedachte 400 km bleken er 600 te zijn. We waren ook met de campingplek aan het zoeken geweest. We wilden in de buurt van Marinello staan, de plek waar de Ferrari’s gemaakt worden, maar daar was geen camping, dus kwamen we terecht op camping Bel Sito in Montecatini Terme Alto. De Gotthardt tunnel met zijn 19 km was indrukwekkend lang en daar gingen we vlot doorheen. Saaier en langdraderiger was noord-Italie. Veel rommel langs de weg, vlak land (net zo nietszeggend als noord-Frankrijk) en vrachtwagenchauffeurs die hondsbrutaal hun combinatie zo maar voor je schuiven terwijl je eigenlijk zelf net aan het inhalen was. Het laatste stuk was een kwestie van op het tandvlees. Tien uur vertrokken en om even na zes uur aangekomen. Er was een Nederlands sprekende receptioniste. We kregen een plek aan de rand van de camping met eigen sanitair, waarvan het water verwarmd werd door een zonneboiler. Met passen en meten kon de caravan er met twee tentjes op staan. De volgende morgen bewust zo min mogelijk gedaan. Broodjes in het campingwinkeltje gehaald onder de klanken van klassieke muziek zei de hippie die de winkel beheert tegen me: “Nais sjirt joe haaf”, wijzend op mijn Beatles-shirt. In de buurt naar een grote supermarkt gegaan, waar ze heerlijke ijsjes voor twee euro verkochten. Opmerkelijk is overigens dat de diesel hier net zo duur is als de superbenzine (was in Zwitserland ook al zo).

Vechio Bridge Florence Italy - 2007 - copyright Solo Media Netherlands - postmaster@solomedia.com

*Het handelscentrum op de brug in Florence, waar vooral sieraden en goud verhandeld worden.(Copyright Solo Media)

Het rommelde de hele nacht, maar het echte onweer komt pas in de loop van de morgen als ik wil gaan hardlopen. Het regent flink, maar na een half uur is het ook wel weer klaar. Het koelt flink af, zodat het oorspronkelijke plan om naar Pisa en het strand te gaan gewijzigd wordt in een bezoek aan Florence. Daar is het een echte Italiaanse verkeerskermis, met allerlei auto´s en scooters die door elkaar crossen. Zonder butsen en deuken komen we in het centrum aan. Bij toeval parkeren zwe vlakbij de toeristische voorzieningen. Door de imposante gebouwen is duidelijk te zien dat het (ooit) een welvarende stad was. Je hebt wel een kaart nodig om je door de stratenwirwar te loodsen, maar die is voor 2,50 euro te koop. In korte tijd lopen we langs de bekende historische gebouwen. Om – na nog een bezoek gebracht te hebben aan een van de bazars met allerlei prullaria-aan te komen bij de brug over de Vecchio. Florence, Firenze geheten in het Italiaans, trekt grote groepen toeristen. Engels, Japans en Duits klinkt in de straat. IJs kost in het centrum 4,50 euro voor twee bolletjes. Wij vinden in een aantal straten van het centrum verwijderd een man die op ambachtelijke wijze Italiaans ijs maakt voor een prijs van 2 euro voor twee flinke bollen. Winst in geld, hoeveelheid en kwaliteit!


 

 
   
 
Dan naar Pisa met zijn scheve toren. De wereldwijde toeristenlokker staat slecht aangegeven met bordjes voor automobilisten. Slechts bij toeval parkeren we op 200 meter vanaf het monument. Hier is een compleet leger aan straatverkopers te vinden met opmerkelijk veel dezelfde spullen. Tientallen horloge en zonnebrillenhandelaren en speelgoed in de vorm van een kruipende en schietende soldaat (wat is hier de lol van?). Grappig tafereel zijn de mensen die gefotografeerd worden terwijl ze zogenaamd met hun handen proberen de scheve toren recht te zetten. Overigens worden we allemaal met die toren genept, want tussen 1990 en 2001 is de toren voor restauratie gesloten geweest, maar ondanks het herstel hebben ze hem bewust scheef laten staan omdat hij anders zijn aantrekkingskracht voor toeristen zou verliezen.
Een beklimming van het 55 m. hoge bouwwerk blijkt een geliefde bezigheid. Er staat een niet zo’n grote rij voor, maar dat blijkt te komen omdat de kaartjes vantevoren verkocht worden. Om 1 uur ’s middags kun je nog kaartjes kopen zodat je om 5 uur omhoog kunt. Dat betekent dat je je vier uur moet vermaken tussen de toeristenhordes. Op zich is er genoeg te zien, bijvoorbeeld de gids van een Disney Cruise-schip, dat met een oren-bordje voor een groep mensen uitloopt die allemaal een Mickey-sticker opgeplakt hebben gekregen en die gevolgd worden door twee speciale –cruise-fotografen.

In plaats van nog uren in de 35 graden in de drukte door te brengen besluiten we naar het strand van Pisa te gaan. Op zich ook nog een opgave, aangezien het om een stenenstrand gaat. Er zijn delen waar zand is opgespoten en waarbij de zee door een keiendam op afstand gehouden wordt. Dat gebied is echter onderverdeeld door een handvol horeca-exploitanten, met uitzondering van een heel klein deel dat “reclamevrij” is en bestemd is voor uitsluitend de plaatselijke bevolking. We voelen ons opeens heel Pisiaans en besluiten daar te gaan zwemmen. Het zeewater is aangenaam van temperatuur. Alleen in de buurt van de dammen zijn gevaarlijk uitgesleten diepten waar het water veel kouder is.

Ferrari museum Maranello - cafetaria - 2007 - copyright Solo Media the Netherlands, postmaster@solomedia.com

*Alles is in het Maranello-museum is in  Ferrari-rood. (Copyright Solo Media)

Met een zoon als autoliefhebber kan een bezoek aan het Ferrarimuseum in Maranello in centraal Italië niet ontbreken. Vanaf de camping is het een rit van twee uur en een kwartier rijden. Geen aangename snelweg, veel bochten en tunneltjes. De autopracht en het museum krijgen nog een eigen verhaal op deze site, evenals het Vespa-scootermuseum en het geboortedorp van Leonardo da Vinci.

En dan de derde stop in deze vakantie: Van Toscane naar een vakantieplek op camping Roma Flash bij meer van Bracciano. Lekker gezwommen in meer. Een draadloze internetverbinding lukt hier helaas ook niet. In de receptie kun je voor 3 euro per euro per half uur internetten op hun pc.
Bracciano ziet er vies en vuil uit en straalt een onaangename sfeer uit. ’s Middags naar het zeestrand van de Middellandse zee. Ook daar een naar sfeertje en Maffiosi die rondhangen bij een bar. Het strand is niet bijzonder.

De volgende dag kost het enige moeite om de jeugdige deelnemers van deze reis om 10 uur ‘s morgens mee te krijgen naar Rome. De eerste dag gaan we naar Vaticaanstad. We gaan bij nadere beschouwing toch maar met de auto en niet met de trein, aangezien dat op 70 euro per dag zou komen (7x10 voor een retour) en dan is rijden in je eigen auto veel voordeliger. De parkeergarage in de buurt die de routeplanner aanwees blijk onbereikbaar omdat de straat waar die in stond afgesloten is. Een alternatief blijkt 4 km verderop te liggen. Een mooie parkeergarage onder Park Villa Borghese, lang niet vol, met allerlei dure auto’s (Porsche’s en Ferrari’s) van mensen die duidelijk vreesden voor schade aan hun prachtige bolides in de drukke en door mallotige chauffeurs geterroriseerde straten van Rome.

Het werd een wandeling van een uur in een behoorlijke hitte. Het Sint Pietersplein was indrukwekkend groot. We weten nu op welk balkon de paus staat als hij “bedankt fuur die bloemmen” zegt. Via een metaaldetector mochten we de kerk zelf binnen. Lang was er onduidelijkheid over waar zich nu precies de Sixtijnse Kapel bevond. Het boekje met kaartje verschafte daar geen duidelijkheid over en Italianen doen hun uiterste best om bordjes naar hun attracties zoveel mogelijk te vermijden. Die hangen ze meestal pas op als je sowieso in zichtsafstand van een historisch object bent. De kerk, gebouwd met het geld van de aflaten van mensen die voor hun ziele heil vreesden, blinkt uit in pracht en praal. Bezoekers mogen alleen in ordentelijke kleding naar binnen (bedekte schouders, rokken over de knieën, daar wordt ook op gecontroleerd). Terwijl mijn zoon en dochter terugliepen om de auto op te halen zagen wij als achterblijvers op de oprijlaan naar het Sint Pietersplein een raar soort “tikkertje” tussen de politie en straatverkopers. Die laatsten mochten daar kennelijk niet hun handel drijven, dus telkens als er een politiewagen aan kwam pakten ze massaal hun spullen op om aan de andere kant van de laan verder te gaan. Ook veel bedelaars hier in de stad. Opmerkelijk is dat ze dan wel weer gelakte teennagels hebben.

St. Pieterplein Rome 2007 - Copyright Solo Media the Netherlands

*Vanaf het Sint Pieterplein in Rome is dit uw verslaggever.... Zulke foto's heb ik ook van het Witte Huis en Downing Street 10, dus deze mocht niet ontbreken...

Na een rustdag voor de tweede keer naar Rome. In dezelfde parkeergarage, zodat we nu beter wisten waar we waren. De Spaanse trappen snel gevonden. Het boevengilde, vakkundig gesignaleerd door mijn vrouw, was hier ook al actief. Toen we ’s middags hier terugkwamen hingen ze er nog rond. Daarna – via Rome’s duurste winkelstraat – naar de Trevi fontein. Hier was het qua mensen weer mega-druk. Ook hier weer een slechte bewegwijzering. We hebben allemaal een muntje over onze linkerschouder in het water gegooid. De traditie wil dat je daardoor weer terugkeert op een later tijdstip in Rome. Gauw-dieven hadden uitschuifbare harkjes waarmee ze de 1 en 2 euro munten binnenhaalden onder het toeziend oog van politie en honderden omstanders. Wat een losers!

De volgende dag voor de derde keer naar Rome. Het blijkt een crime te zijn om een parkeerplaats te vinden! De parkeergarages die de routeplanner aanreikt zijn of gesloten of verdwenen. We parkeren uiteindelijk in de buurt van het Collosseum dat we vandaag gaan bezoeken. Nadere bestudering leert dat die plekken alleen voor vergunninghouders zijn. Moeilijk te zien wat wel voor gewone toeristen beschikbaar is. We vertrouwen het toch niet en voorzien al problemen met de Italiaanse politie en gedoe met wielklemmen, zodat wij op zoek gaan naar een andere parkeerplek, die we enige km’s terug gezien hadden. Dat blijkt niet eenvoudig. Door het eenrichtingsverkeer worden we een hele andere kant op gedreven en op een gegeven moment zelf de Tiber over.

Met allerlei omzwervingen komen we weer in de buurt en zien dan in een flits een ouderwetse parkeergarage. Voor 2 euro per uur kunnen we hem daar op het dak neerzetten. Het is een half uur lopen terug naar het Collosseum, waar de anderen waren achtergebleven. In de enorme mensenmassa blijkt het niet eenvoudig om hen te vinden. Bij de opening van het Colloseum werden duizenden dieren gedood.

Visit Rome 2007 - Copyright Solo Media The Netherlands, postmaster@solomedia.com

*Een stadsplattegrond van Rome is ook erg handig om beschutting te geven tegen de warmte! (Copyright Solo Media)

Verder hebben we langs het forum Romanum gelopen; het oudste deel van Rome waar nog goed te zien is hoe de Romeinen toen leefden. Ze hadden al flats van zes verdiepingen hoog! Na enig zoeken – zonder kaart ben je nergens in Rome – vonden we ook de “mond van de waarheid”, waarvan het verhaal gaat dat als je liegt hij je hand er af bijt. In werkelijkheid zat er waarschijnlijk iemand met een hakmes achter. Nog een kaarsje gebrand op een overigens vrij luguber altaar en toen in de hitte van 29 graden een vrij lange wandeling terug naar de auto. Daardoor hebben we al met al wel een groot deel van de stad gezien. Mijn eindconclusie is dat deze stad mij niet in zijn ban heeft gebracht. Rome heeft (voor mij) niet een sfeer zoals je die wel in New York, Barcelona, Londen, Parijs of zelfs Amsterdam vindt. De reden: tussen de duizelingwekkende hoeveelheid van duizenden monumenten, kerken en fonteinen ziet de rest er maar onverzorgd uit. Veel graffiti (zelfs op een historische brug, waarom maken ze dat niet schoon?), enorm veel bedelaars (op vrijwel elk kruispunt wordt je lastiggevallen) en opdringerige verkopers van allerhande rommel, absoluut geen enkele bewegwijzering naar al die monumenten waar de duizenden toeristen naar op zoek zijn (zoek het maar lekker zelf uit) en behoudens een parkeergarage onder Villa Borghese geen enkele fatsoenlijke parkeergelegenheid.

AquaFelix waterparc Italy 2007 - copyright Solo Media the Netherlands, postmaster@solomedia.com

* Waterpark Aqua Felix. Het was er zo warm, dat je voetzolen verbrandden op de tegels!

Als afsluiting van de vakantie zijn we met de jeugd naar het waterpark Aqua Felix in Civitavecchia aan de kust geweest. Ook hier weer een waardeloze bewegwijzering, maar toch gevonden. Met de mega-glijbanen en bootjes die door tunnels naar beneden vallen waarna je er in een soort fontijn uitgespuugd wordt hebben we ons makkelijk een dag vermaakt. Nog een tip: Als je hier komt met kinderen jonger dan twaalf jaar moet je een polsbandje direct rechts na de ingang halen bij een balie. Wij kwamen daar pas later achter. Je moet dan als ouder tekenen dat je de volle verantwoording neemt en dat je kind kan zwemmen. Overigens staan er voldoende badmeesters: bij elke attractie twee.

De terugreis (1600 km) in twee dagen gereden. Overnacht op een heel kleine doortrekcamping (Camping Remo Camp Moosbad) in Altdorf - Zwitserland. De eerste reisdag een temperatuurovergang van 37 (Italië) naar 17 graden.

Campingbeoordeling

Camping Zwitserland
Pluspunten
1. Op rijafstand van Nederland: 800 km
2. Gelegen aan mooi meer
3. Schoon sanitair
4. Mooi restaurant aan het water
5. Na 22.30 u. niet meer douchen, vermindert lawaaioverlast.
Minpunten
1. Te kleine plekken
2. Te veel mensen te dicht op elkaar
3. Te weinig sanitair
4. Geen speelruimte voor badminton of zoiets
5. Voor het zwemmen in het meer krijg je een pasje en je kunt maar tot 21 uur het water in.


Camping Bel Sito
Pluspunten
1. Eigen sanitair (douche, wc, wastafel)
2. Mooie plekjes onder de notenbomen
3. Mooi zwembad
4. Aardig uitzicht
5. Goede parkeerplek voor auto (niet bij tent/caravan)
6. Erg veel te zien in de omgeving
7. Nederlands sprekende receptionist
Nadelen
1. Niet echt riante plekken (caravans met rug tegen elkaar)
2. Zwembad sluit om 19 uur.
3. Meestal koude douches (opwarmen met zonnecellen, mooi idee, maar dat werkt dus niet)


Camping Roma Flash
Pluspunten
1. Veel schaduwrijke plekken
2. Grote plekken
3. Ongekend warme (hete) douches, harde straal, voldoende hokjes
4. Mooi meer, wat geleidelijk dieper wordt
5. Geen auto’s op camping na 11 uur
6. Ruime parkeerplaats buiten terrein
7. Mooie pingpongtafels en tennisbaan.
8. Mooi zwembad
9. Mooie afwasgelegenheid
10. Schoon sanitair
11. Op goede rijafstand van Rome (1 uur rijden met auto, parkeren in een grote en mooie parkeergarage onder Villa Borghese en vandaar kun je overal naar toe met de metro)
Nadelen
1. Badmutsjes verplicht in zwembad
2. Zwembad om 19 uur dicht
3. Waterschoenen nodig in meer vanwege stenen
4. Betaalsysteem met pasje in winkeltje (alleen daarmee kun je betalen)
5. Moeilijk weg opdraaien bij de uitrit
6. Afvalinzameling ver weg en geen gescheiden inzameling
7. Afwezigheid toeristische informatie over de regio bij de receptie
8. Stugge receptioniste

 

 

 
   

Vorige Start Omhoog Volgende

Nedstat Basic