Achtergrond
Startpagina

Kaart NL

Links
Site-index

Friesland
Groningen
Drenthe
Overijssel
Gelderland
Flevoland
Utrecht
Brabant
Limburg
Noord-Holland
Zuid-Holland
Zeeland

Leuk plekje
tippen of
reageren?

Elke dag leuke links?
Probeer
Dagelinks.nl!

Muziek erbij?
Solomedia

 

Grenzeloos etappe Nieuw Schoonebeek  - Ter Apel

‘Die zeepjes lopen het best’,  zegt de verkoopster, terwijl ze wijst naar een stapel met Ot en Sien-afbeeldingen.  De hele dag zit ze in een oud huisje midden in het Veenmuseum bij het Drentse Barger-Compascuum geparfumeerde plakken  te maken. Allerlei flinterdunne afbeeldingen worden er op geplakt; van Pokemon-figuurtjes tot Jip en Janneke-plaatjes.
Dat Ot en Sien het best verkopen is geen wonder, want dat is het soort nostalgie waar de bezoekers van dit park naar op zoek zijn. Het beeld van een gemoedelijke, gezellige tijd, waarin iedereen elkaar kende en hielp in tijden van nood. De jaren waarin ambachtelijke producten nog echt met de hand gemaakt werden. Opmerkelijk is dan ook dat er nauwelijks aandacht is voor de ontbering, de armoede en de lange dagen van hard werken in de Nederlandse veenkoloniën.  Geen grote verhalen over het belang van het ‘bruine goud’ en over hoe de aanleg van de Drentse hoofdvaart het leven hier in een andere versnelling bracht. Het accent in dit openluchtmuseum ligt op vermaak en niet zozeer op informeren.
Die stelling wordt onderstreept door de meest recente uitbreiding. Sinds vorig seizoen maakt de grote gele woon-klomp van tekenfilm-eend Alfred Jodocus Kwak deel uit van het park vlak aan de grens met Duitsland. Behoudens de naam van de geestelijk vader, Herman van Veen, is er absoluut geen enkel verband te vinden met het Veenmuseum. Het lijkt een poging jeugdig publiek te trekken. De klomp op zich is echter in vijf minuten bekeken en zal - aangezien Jodocus Kwak nauwelijks meer op het beeldscherm verschijnt - snel aan populariteit verliezen. Het Kwak-huis staat in een deel dat Waterland genoemd wordt, wat verder alleen een kindertrimbaan door het bos omvat. Hoewel Jodocus nadrukkelijk voorkomt op alle reclame-uitingen van het museum is de Van Veen-creatie, waarvan het vrolijk gezang uit de in de bosjes verstopte luidsprekers klinkt, maar een vreemde eend in de bijt.
De geschiedenis van het Veenmuseum begint in 1966 toen ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van Barger-Compascuum in een klein bosperceel een oud veendorpje werd nagebouwd. Toenmalig Commissaris van de Konigin, Gaarlandt, was zo enthousiast bij de opening, dat hij uitriep "Dit moet blijven bestaan!". En hij heeft daar ook daadwerkelijk zijn medewerking aan verleend.
In de loop der jaren is op het terrein van 160 hectare een dorp nagebouwd. Het is er neergezet alsof het er altijd al zo gestaan heeft, compleet met molen, kerk, dorpscafë en school, maar tot dertig jaar geleden was dit gewoon weiland. De gebouwtjes zijn her en der opgekocht, afgebroken en hier weer neergezet. In alle twintig huisjes mag je als bezoeker rondsnuffelen. Vandaag is dat niet alleen leuk, maar ook handig, aangezien op de dag van ons bezoek het wispelturige weer van de zomer van 2000 zich doet gelden. Bij tijd en wijle komt de regen werkelijk weer met bakken uit de hemel vallen. Ondanks de vele schuiloorden regenen we tot tweemaal toe flink  nat. Dat is ook de reden dat van het oorspronkelijke voornemen om te gaan wandelen in het naastgelegen 120 hectare veengebied niets terechtkomt.
De kinderen vinden de oude ambachten en winkeltjes het leukst. De bakkerij, waar je zelf kunt zien (en vooral ruiken!) hoe krentenbroden de oven ingeschoven worden. En de koeken met echte veenbessen laten zich goed smaken. Daar tegenover is de molen bezig met het malen van het meel dat daar voor nodig is. En een ander proces dat geboeid gevolgd wordt is het hakken van klompen uit een stuk hout. Andere toppers zijn een rondrit met een huifkar en een echte stoomtram. De dag eindigt met een echte ‘klapper’. Bij het bezoek aan de bij de ingang lonkende speeltuin roetsjt een van de kinderen met een niet meer te stoppen noodgang uit een glijbaan languit in een enorme plas. Nee, het is niet gefilmd…

 



<Woning Jodocus Kwak>

Vreemde eend in de bijt: Jodocus Kwak

<Welkomt met houten koppen>

Vlakbij de ingang treedt vaak een volksdansgroep op. Wellicht hebben de beelden daarmee te maken.

<Oude kruidenier>

De oude winkeltjes vinden de kinderen het leukste.

<Oude kroeg>

In dit soort oude kroegen konden de veenwerkers hun ellende vergeten.

<Klein kerkje>

Er is ook een kerkje verhuisd.

<Plaggenhut>

En een plaggenhut.

<Klompenmaker>

Er is zwaar klompenweer op komst...

<Welkom bij Jodocus Kwak>

Jodocus is niet thuis.

<Speeltuin>

Afscheid met een nat pak.

 

Vorige Start Omhoog Volgende

 

Copyright 2008 - Solo Media Zwolle | Ook leuk: www.internet100.nl en www.dagelinks.nl