Tropisch eiland bij Berlijn
Tien tips voor een stedentrip naar de Duitse hoofdstad - Laat je verrassen!

*Een foto van Tropical Islands, een enorme hal waarin de Eiffeltoren zou kunnen liggen en waar een Zuidzee-eiland is nagebouwd. 365 dagen per jaar, 24 uur per dag geopend om voor de gasten de illusie te wekken  dat ze in de tropen zijn. (copyright Solo Media)

door Sander Lindenburg - oktober 2010

Daar waar ooit gevechtsvliegtuigen opstegen om het luchtruim boven Berlijn te beveiligen is nu een groot overdekt tropisch eiland gerealiseerd. In de uitgestrekte bossen bij Krausnick, 60 km onder de Duitse hoofdstad, staat een enorme Zeppelin-achtige hal waarin liggend bijvoorbeeld makkelijk de Eiffeltoren past. Daarin zijn de stranden van de Stille Zuidzee met de bijbehorende bebouwing en beplanting nagebouwd. Wie wil kan dagen achtereen in die wereld verblijven: Voor het overnachten staan er bijvoorbeeld tenten op het enorme zandstrand. Welkom op 'Tropical Islands'!

Wij kozen dit in 2004 gerealiseerde project als uitvalsbasis voor een driedaagse stedentrip naar Berlijn. Dat levert in totaal ruim tien tips op voor iedereen die ook een kort verblijf daar overweegt.

1.            In de zomer van 2010 opende Novasol direct naast de hal een park met vakantiebungalows. Gezien de artist-impression bij de ingang zal het aantal huisjes in de komende jaren nog stijgen. Voordeel van deze huisjes is dat je ze ook voor minimaal twee nachten (ook in schoolvakanties) kunt huren. Dat maakt je heel flexibel. Wij verbleven er bijvoorbeeld van zaterdag tot en met woensdag. De prijs is heel redelijk: zo´n 600 euro voor een 4-persoonshuisje voor vijf nachten. In dat bedrag zit voor vier personen ook meteen de entree voor Tropical Islands (anders toch 25 euro per persoon per dag...). Het zijn mooie houten huisjes in een Scandinavische stijl. Nadeel is: Je moet vooraf 200 euro borg betalen en die krijg je pas na verrekening van gas, water en electriciteit op je rekening teruggestort. Je moet zelf de meterstand opnemen bij aankomst en vertrek. Nogal omslachtig en ouderwets eigenlijk. Beter om die kosten te middelen en zo te verrekenen met je gasten. Scheelt een hoop administratie! Verder zijn de vrijstaande huisjes binnen vrij gehorig en is er bij aankomst geen wc-papier of schoonmaakdoekjes.

2.            Tropical Islands is een hal met een echt groot zandstrand aan een enorm bassin. Verder is er een lagune met waterval, stroomversnelling, bubbelbad, glijbanen. In de hal, met een oppervlak van acht voetbalvelden (360 meter lang, 210 meter breed en 107 meter hoog), heerst een constante temperatuur van 25 graden Celsius. De hal is 24 uur per dag en alle dagen van het jaar open; dit ivm de overnachting van de gasten in het gebouw zelf. Daarmee (en het formaat en de perfectionering van de tropische sfeer) onderscheidt het zich bijvoorbeeld van Center Parcs, daar hierbij magertjes afsteekt. Wat de kinderen echter wel misten was de bij de Hollandse huisjesverhuurder populaire wildwaterbaan en het golfslagbad. Hoewel er voldoende zwemgelegenheid is vinden wij het vooral iets om te relaxen: kinderen in het zand spelen en ouders de hele dag liggen lezen/slapen op een van de vele ligstoelen. Verder zijn er sauna´s, massage- en kapsalons, restaurants, veel winkeltjes. Bij de ingang krijgt iedereen een armbandje waarmee je alles kunt betalen. Bij vertrek moet je afrekenen. Scheelt gezeul met een portemonnee, maar vergroot wel de kans dat je meer uitgeeft dan je eigenlijk wilt. Nadeel is dat je ook binnen nog voor allerlei attracties moet betalen. Zo kost het je (via je bandje) 3,50 euro per dag als je van de vier waterglijbanen gebruik wilt maken (met 2 kinderen zo weer 7 euro) en eenzelfde bedrag als ze naar het kinderspeeldorp willen. Ook is er een soort kermisattractie waarbij de deelnemers op een bank zitten die telkens een vrije val maakt. Het is mogelijk om voor 25 euro per persoon in een luchtballon een rondje door de hal te maken (aan kabels getrokken door iemand). Ook het overnachten in een van de al opgezette tenten kost 25 euro per persoon. We kunnen ons wel voorstellen dat dat een bepaald sfeertje oproept: overnachten in `de tropen´, wakker worden met je voeten in het zand, ontbijtje aan een van de vele bars en dan zwemmen. Voor met een gezin hier een dagje naar toe is dus al met al een kostbare aangelegenheid en hoewel we de hoofdparkeerplaats (er zijn er veel meer) vol zagen staan met Duitse, Poolse en Tsjechische (niet ver rijden immers) auto´s, was het ondanks de herfstvakantie beslist niet druk. Met de hoeveelheid gasten die wij gezien hebben kan dit project nooit uit.

Deze foto's zijn groot te klikken

3.            Wie met zijn auto Berlijn in wil heeft een Umwelschutz-plakate (of zoiets) nodig. Plus dat het je het nodige kost om te parkeren. Daarom: Ga met de metro! Het dichtstbijzijnde metrostation vanaf Tropical Island (vrijwel helemaal snelweg) ligt op 40 kilometer afstand en heet Rudow. Voer in je routeplanner de kruising: Neuköllner Strasse/Neudecker-Weg in. Als je dan de Neudecker-Weg inrijdt dan is er op 5 minuten lopen een supermarkt met een eigen parkeerplaats, waar je de hele dag veilig en gratis kunt parkeren. Bij een automaat op het perron kun je een “Berlin Welcome Card” kopen. Daarmee kun je onbeperkt reizen in het openbaar vervoer én krijg je een aanzienlijke korting op de entree op musea en e Berliner Zoo. Een 3-daagse kaart voor vier personen kostte ons 90 euro. Het metrosysteem in Berlijn werkt perfect. Nooit langer dan 7 minuten wachten op de volgende metro. Duidelijke bewegwijzering in de wagons en stations.

4.            Wat te doen in Berlijn? Wij gingen eerst naar de Rundfunkturm in het voormalige Oost-Berlijn. Het is eigenlijk de Eiffeltoren of het Vrijheidsbeeld van Berlijn. Als je weet wanneer je dit wilt doen dan is het handiger om een kaartje vantevoren via internet te bestellen. Om niet teveel mensen ineens boven te hebben wordt er telkens om de tien minuten een groep toegelaten. Wij hadden dat niet gedaan: Gevolg was dat we anderhalf uur moesten wachten voor we omhoog konden. Dat is net zo weinig tijd dat je eigenlijk niks anders kunt. Eten, hangen en wachten dus. Het uitzicht over de stad boven is mooi, maar bij de uitgang naar beneden stond weer een enorme rij, het gevolg van het feit dat maar één van de twee liften gebruikt werd. Al met al een vrij vermoeiend uitje.

Daarna naar het andere `verplichte nummer´in Berlijn: De Brandenburger Tor. De poort wordt onder andere gebruikt in het beeldmerk van de metro. Er is hier altijd een meute toeristen rond de poort, die zich bijvoorbeeld laten fotograferen met in ouderwetse uniformen gestoken Russische en Amerikaanse militairen. Veel souvenirwinkeltjes in de omgeving.

Rechtsaf naar het Reichstag-gebouw, de Tweede Kamer van Duitsland. Op het pand zit een glazen koepel waarin je als in een soort slakkenhuis langzaam naar boven kunt lopen terwijl je beneden de vergaderende volksvertegenwoordigers ziet. Entree is gratis: Daarom ook hier een lange rij wachtenden bij de ingang.

5.            Weer terug richting Brandenburger Tor met rechts witte kruizen op het hekwerk met daarop de namen van mensen die gedood zijn toen zij de beruchte muur die de stad onder andere op deze plek doorsneed over wilden klimmen. De laatste overleed in het voorjaar van 1989, toen de muur geopend werd. Even verderop het Denkmal fur die ermodeten Juden Europas: Grote betonnen blokken met paden tussendoor met allerlei niveau-verschillen. Gezien de vele reportages hierover hadden we ons er veel meer van voorgesteld. Het viel ons eigenlijk een beetje tegen. Het werkt wel vervreemdend als je er doorheen loopt en je ziet in een flits veel verderop iemand anders lopen, maar de link met het onmetelijke leed dat de Joden is aangedaan ontgaat ons en maakt ook niet op die manier indruk op ons. Goed overigens dat er aan beide kanten bewakers rondlopen, die voorkomen dat mensen over de blokken gaan lopen of springen of -erger nog – hun naam er als graffiti op gaan kalken.

Deze foto's zijn groot te klikken

6.            Wie met zijn kinderen naar Berlijn gaat en ze meteen wat wil leren over de historie van de stad moet eigenlijk naar Checkpoint Charlie gaan. Hoewel het door de militairen waarmee je op de foto kunt gaan meer als een circusact overkomt, geeft het toch wel een aardig beeld van hoe het was. Zeer interessant is de gratis openlucht expositie op schuttingen vlak achter deze grenspost. In de nabij gelegen Starbucks is met grote foto´s de situatie ter plekke te zien in oktober 1989.

7.            In het Deutsches Historisches Museum Berlin aan Unter den Linden 2 is tot 6 februari 2011 de expositie “Hitler und die Deutschen” te zien. Hoewel net geopend toen wij er waren was de wachttijd maar een half uur voordat we naar binnen konden. In een compacte expositie (acht zalen) wordt een overzicht gegeven van alles wat Hitler en zijn volgelingen teweeg gebracht hebben: Van het Arische ras tot oorlogsspelletjes. Aan het eind nog bijzondere beelden over hoe Russische militairen zich buigen over het lijk van Hitler. Hier blijkt dat er tot 1970 met zijn stoffelijk overschot is gezeuld, waarna de resten zijn verbrand en verstrooid. Je komt met een rot gevoel in je maag naar buiten, maar waardeert de omstandigheden waarin we nu leven des te meer.

8.            Ook troosteloos en ellendig is het beeld dat het Stasimuseum schept. In de Ruschestraße 103 (even rijden met de metro) kun je kijken in een deel van het gigantische complex dat de Oost-Duitse geheime dienst gebruikte voor de administratie van de bespioneerde landgenoten. Je ziet de vernuftige technieken die gebruikt werden (camera´s in autodeuren die permanent in de gaten konden houden wie er in en uitliepen) en hoe de kinderen al werden gehersenspoeld, onder andere om over hun ouders te klikken. “Dit is erger dan een echte oorlog”, zei één van onze kinderen. “Het gevaar kan van alle kanten komen en je ziet het niet. Je kunt op het laatst niemand meer vertrouwen”. En zo was het ook. Willekeurig en onverwachts werden mensen van straat geplukt en gedwongen tot bekentenissen. Daar bij stilstaand realiseer je je dat Oost-Duitsers dus in feite meer dan vijftig jaar in ellende gewoond hebben, de WO II meegerekend.

9.            De Berliner Zoo heeft als sterkste punt dat het een hele oude dierentuin is: Opgericht in 1844 in het centrum van de stad. Die ouderdom straalt ook uit de huisvesting van veel dieren. De hokken zijn van een formaat dat wij niet meer gewend zijn met Nederlandse dierentuinen. Maar een bezoek is zeker de moeite waard. De Berliner Zoo ligt in een mooie parkachtige omgeving en een pluspunt zijn de vele bankjes bij hokken. Zo hebben wij bijna een uur zitten kijken naar de fratsen van een apenfamilie.

10.            Voor shoppen kun je het beste naar de Kurfürstendamm gaan (vlakbij de dierentuin en bij de Gedächtniskirche). Daar zijn mooiere winkels dan aan Unter den Linden en omgeving. Zo is hier het Kaufhaus des Westen (KaDeWe), een soort Macy´s in New York (maar dan kleiner) of Bijenkorf in Amsterdam (maar dan groter). En wij hebben hier in deze straat weer een Hardrock Café met bijbehorend T-shirt afgetikt voor onze verzameling.

* Het was een mooie stedentrip. In drie dagen tijd kun je echt alles zien en 's avonds nog zwemmen in de 'tropen'